Nominal Forms
Infinitive: wuofen
Past Participle: gewuofen
Present participle: wuofende
Cognates
-
Indicative
Present
| ich | wuofe |
| du | wuofest |
| ër | wuofet |
| wir | wuofen |
| ir | wuofet |
| sie | wuofent |
Past
| ich | wief |
| du | wiefe |
| ër | wief |
| wir | wiefen |
| ir | wiefet |
| sie | wiefen |
Subjunctive
Present
| ich | wuofe |
| du | wuofest |
| ër | wuofet |
| wir | wuofen |
| ir | wuofet |
| sie | wuofen |
Past
| ich | wiefe |
| du | wiefest |
| ër | wiefe |
| wir | wiefen |
| ir | wiefet |
| sie | wiefen |
Imperative
| du | wuofes |
| wir | wuofen |
| ir | wuofet |
Etymology
Verbs similar to 'wuofen'
ruofen,
durfen,
wîfen,
wonen,
wüefen,
dürfen,
grîfen,
gunnen,
hëlfen,
kunnen,
Nibelungen Lied References