Nominal Forms
Infinitive: süenen
Past Participle: gesüenet
Present participle: süenende
Cognates
-
Indicative
Present
| ich | süene |
| du | süenest |
| ër | süenet |
| wir | süenen |
| ir | süenet |
| sie | süenent |
Past
| ich | suonte |
| du | suontest |
| ër | suonte |
| wir | suonten |
| ir | suonten |
| sie | suonten |
Subjunctive
Present
| ich | süene |
| du | süenest |
| ër | süenet |
| wir | süenen |
| ir | süenet |
| sie | süenen |
Past
| ich | suonte |
| du | suontest |
| ër | suonte |
| wir | suonten |
| ir | suonten |
| sie | suonten |
Imperative
| du | süenes |
| wir | süenen |
| ir | süenet |
Etymology
Verbs referencing "süenen"
German, old spelling
sühnen.
Verbs similar to 'süenen'
denen,
füeren,
günnen,
hüeten,
küelen,
künnen,
lüejen,
müejen,
müeʒen,
rüefen,
Nibelungen Lied References
-
(Nibelungenlied 2395a:4) unde süene ez ritter küene. sô wile ich gar die schulde lân. That so thy knightly honor / still unsullied be in aught.