Nominal Forms
Infinitive: genüegen
Past Participle: genüeget
Present participle: genüegende
Cognates
-
Indicative
Present
| ich | genüege |
| du | genüegest |
| ër | genüeget |
| wir | genüegen |
| ir | genüeget |
| sie | genüegent |
Past
| ich | genuocte |
| du | genuoctest |
| ër | genuocte |
| wir | genuocten |
| ir | genuocten |
| sie | genuocten |
Subjunctive
Present
| ich | genüege |
| du | genüegest |
| ër | genüeget |
| wir | genüegen |
| ir | genüeget |
| sie | genüegen |
Past
| ich | genuocte |
| du | genuoctest |
| ër | genuocte |
| wir | genuocten |
| ir | genuocten |
| sie | genuocten |
Imperative
| du | genüeges |
| wir | genüegen |
| ir | genüeget |
Etymology
Verbs referencing "genüegen"
German, old spelling
genügen.
Verbs conjugated like 'genüegen'
genüegen,
Verbs similar to 'genüegen'
genieʒen,
gelingen,
genësen,
grüeʒen,
bedürfen,
biegen,
blüejen,
brüejen,
denen,
dennen,
Nibelungen Lied References