Nominal Forms
Infinitive: dîhen
Past Participle: gedîhen
Present participle: dîhende
Cognates
-
Indicative
Present
| ich | dîhe |
| du | dîhest |
| ër | dîhet |
| wir | dîhen |
| ir | dîhet |
| sie | dîhent |
Past
| ich | dech |
| du | dihe |
| ër | dech |
| wir | dihen |
| ir | dihet |
| sie | dihen |
Subjunctive
Present
| ich | dîhe |
| du | dîhest |
| ër | dîhet |
| wir | dîhen |
| ir | dîhet |
| sie | dîhen |
Past
| ich | deche |
| du | dihest |
| ër | deche |
| wir | dihen |
| ir | dihet |
| sie | dihen |
Imperative
| du | dîches |
| wir | dîhen |
| ir | dîhet |
Etymology
Verbs similar to 'dîhen'
lîhen,
rîhen,
sîhen,
zîhen,
bîʒen,
dëhsen,
denen,
hâhen,
îlen,
jëhen,
Nibelungen Lied References