Infinitive
rincer
Gerund
rinçant
Indicative
Present
| 1st sing. | rince |
| 2nd sing. | rinces |
| 3rd sing. | rince |
| 1st plur. | rinçons |
| 2nd plur. | rincez |
| 3rd plur. | rincent |
Imperfect
| 1st sing. | rinçois; rinçoys |
| 2nd sing. | rinçois; rinçoys |
| 3rd sing. | rinçoit; rinçoyt |
| 1st plur. | rincions; rinçons |
| 2nd plur. | rinciez; rincyez |
| 3rd plur. | rinçoient; rinçoyent |
Past Historic
| 1st sing. | rinça |
| 2nd sing. | rinças |
| 3rd sing. | rinça |
| 1st plur. | rinçasmes |
| 2nd plur. | rinçastes |
| 3rd plur. | rincerent |
Future
| 1st sing. | rincerai; rinceray |
| 2nd sing. | rinceras |
| 3rd sing. | rincera |
| 1st plur. | rincerons |
| 2nd plur. | rincerez |
| 3rd plur. | rinceront |
Conditional
| 1st sing. | rincerois; rinceroys |
| 2nd sing. | rincerois; rinceroys |
| 3rd sing. | rinceroit; rinceroyt |
| 1st plur. | rincerions; rinceryons |
| 2nd plur. | rinceriez; rinceryez |
| 3rd plur. | rinceroient; rinceroyent |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | rince |
| 2nd sing. | rinces |
| 3rd sing. | rince |
| 1st plur. | rinçons |
| 2nd plur. | rincez |
| 3rd plur. | rincent |
Imperfect
| 1st sing. | rinçasse |
| 2nd sing. | rinçasses |
| 3rd sing. | rinçast |
| 1st plur. | rinçassions |
| 2nd plur. | rinçassiez |
| 3rd plur. | rinçassent |
Imperative
| 2nd sing. | rince |
| 1st plur. | rinçons |
| 2nd plur. | rincez |
Verbs conjugated like rincer
debaracer,
courroucer,
advancer,
pourforcer,
commencer,
despencer,
desplacer,
mucer,
creancer,
offencer,
dancer,
encommencer,
faucer,
fiancer,
eslancer,
rincer,
Etymology
Old French, see above.
Verbs referencing "rincer"
French
rincer.
Sample Sentences
-
& que le calice qu'on leur donnoit à boire, n'est que pour leur rincer la bouche (The chalice they were given to drink was only for them to rinse their mouths) [1581, Nicolas Froumenteau, Cabinet du Roy de France, dans lequel il y a trois perles préciouses d'inestimable valeur, page 112:]
Cognates
-