Infinitive
wenden; to wenden; wende
Participles
| Present | wendynge; wendende |
| Past | went; wend; ywent; ywend |
Indicative
Present
| 1st sing. | wende |
| 2nd sing. | wendest |
| 3rd sing. | wendeth; went |
| 1st plur. | wenden; wende; wendeth |
| 2nd plur. | wenden; wende; wendeth |
| 3rd plur. | wenden; wende; wendeth |
Past
| 1st sing. | wente; wende |
| 2nd sing. | wentest; wendest |
| 3rd sing. | wente; wende |
| 1st plur. | wenten; wente; wenden; wende |
| 2nd plur. | wenten; wente; wenden; wende |
| 3rd plur. | wenten; wente; wenden; wende |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | wende |
| 2nd sing. | wende |
| 3rd sing. | wende |
Past
| 1st sing. | wente; wende |
| 2nd sing. | wente; wende |
| 3rd sing. | wente; wende |
Imperative
| Singular | wende |
| Plural | wendeth; wende |
Verbs conjugated like wenden
wenden,
Etymology
From Old English wendan, from Proto-West Germanic *wandijan (“to turn”). See: Old English '
wendan'.
Verbs referencing "wenden"
English
wend.
Sample Sentences
Cognates
-