Infinitive
teyen; to teyen; teye
Participles
| Present | teyinge; teyende |
| Past | teyed; teyd; yteyed; yteyd |
Indicative
Present
| 1st sing. | teye |
| 2nd sing. | teyest |
| 3rd sing. | teyeth |
| 1st plur. | teyen; teye; teyeth |
| 2nd plur. | teyen; teye; teyeth |
| 3rd plur. | teyen; teye; teyeth |
Past
| 1st sing. | teyed; teyede; teyde |
| 2nd sing. | teyedest; teydest |
| 3rd sing. | teyed; teyede; teyde |
| 1st plur. | teyeden; teyed; teyede; teyden; teyde |
| 2nd plur. | teyeden; teyed; teyede; teyden; teyde |
| 3rd plur. | teyeden; teyed; teyede; teyden; teyde |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | teye |
| 2nd sing. | teye |
| 3rd sing. | teye |
Past
| 1st sing. | teyed; teyede; teyde |
| 2nd sing. | teyed; teyede; teyde |
| 3rd sing. | teyed; teyede; teyde |
Imperative
| Singular | teye |
| Plural | teyeth; teye |
Etymology
Inherited from Old English tīeġan, *tēġan, from Proto-West Germanic *taugijan, from Proto-Germanic *taugijaną; equivalent to teye (“cord”) + -en (infinitival suffix). See: Proto-Germanic '
*taugijaną'.
Sample Sentences
Cognates
-