Infinitive
raymen; to raymen; rayme
Participles
| Present | raymende; raymynge |
| Past | raymed; yraymed |
Indicative
Present
| 1st sing. | rayme |
| 2nd sing. | raymest |
| 3rd sing. | raymeth |
| 1st plur. | raymen; rayme; raymeth |
| 2nd plur. | raymen; rayme; raymeth |
| 3rd plur. | raymen; rayme; raymeth |
Past
| 1st sing. | raymed; raymede |
| 2nd sing. | raymedest |
| 3rd sing. | raymed; raymede |
| 1st plur. | raymeden; raymed; raymede |
| 2nd plur. | raymeden; raymed; raymede |
| 3rd plur. | raymeden; raymed; raymede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | rayme |
| 2nd sing. | rayme |
| 3rd sing. | rayme |
Past
| 1st sing. | raymed; raymede |
| 2nd sing. | raymed; raymede |
| 3rd sing. | raymed; raymede |
Imperative
| Singular | rayme |
| Plural | raymeth; rayme |
Verbs conjugated like raymen
synnen,
syften,
serven,
snoren,
snesen,
sighen,
skewen,
wondren,
symulen,
blosmen,
blissen,
suffisen,
blessen,
damagen,
daunten,
dauncen,
gamenen,
plukken,
wratthen,
snarken, etc. (List truncated at 20 verbs)
Etymology
An early borrowing from Old French raembre, inherited from Latin redimō. Doublet of redemen; first attested in c. 1230. See: Old French '
raembre', Latin '
redimō'.
Sample Sentences
Cognates
-