Infinitive
proceden; to proceden; procede
Participles
| Present | procedende; procedynge |
| Past | proceded; yproceded |
Indicative
Present
| 1st sing. | procede |
| 2nd sing. | procedest |
| 3rd sing. | procedeth |
| 1st plur. | proceden; procede; procedeth |
| 2nd plur. | proceden; procede; procedeth |
| 3rd plur. | proceden; procede; procedeth |
Past
| 1st sing. | proceded; procedede |
| 2nd sing. | procededest |
| 3rd sing. | proceded; procedede |
| 1st plur. | procededen; proceded; procedede |
| 2nd plur. | procededen; proceded; procedede |
| 3rd plur. | procededen; proceded; procedede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | procede |
| 2nd sing. | procede |
| 3rd sing. | procede |
Past
| 1st sing. | proceded; procedede |
| 2nd sing. | proceded; procedede |
| 3rd sing. | proceded; procedede |
Imperative
| Singular | procede |
| Plural | procedeth; procede |
Verbs conjugated like proceden
synnen,
syften,
serven,
snoren,
snesen,
sighen,
skewen,
wondren,
symulen,
blosmen,
blissen,
suffisen,
blessen,
damagen,
daunten,
dauncen,
gamenen,
plukken,
wratthen,
snarken, etc. (List truncated at 20 verbs)
Etymology
Borrowed from Middle French proceder and its etymon Latin prōcēdere, from prō- + cēdere; compare acceden, exceden, preceden, receden, and succeden. First attested in the 1380s. See: Latin '
procedo'.
Verbs referencing "proceden"
English
proceed.
Sample Sentences
Cognates
-