Infinitive
plukken; to plukken; plukke
Participles
| Present | plukkende; plukkynge |
| Past | plukked; yplukked |
Indicative
Present
| 1st sing. | plukke |
| 2nd sing. | plukkest |
| 3rd sing. | plukketh |
| 1st plur. | plukken; plukke; plukketh |
| 2nd plur. | plukken; plukke; plukketh |
| 3rd plur. | plukken; plukke; plukketh |
Past
| 1st sing. | plukked; plukkede |
| 2nd sing. | plukkedest |
| 3rd sing. | plukked; plukkede |
| 1st plur. | plukkeden; plukked; plukkede |
| 2nd plur. | plukkeden; plukked; plukkede |
| 3rd plur. | plukkeden; plukked; plukkede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | plukke |
| 2nd sing. | plukke |
| 3rd sing. | plukke |
Past
| 1st sing. | plukked; plukkede |
| 2nd sing. | plukked; plukkede |
| 3rd sing. | plukked; plukkede |
Imperative
| Singular | plukke |
| Plural | plukketh; plukke |
Verbs conjugated like plukken
synnen,
syften,
serven,
snoren,
snesen,
sighen,
skewen,
wondren,
symulen,
blosmen,
blissen,
suffisen,
blessen,
damagen,
daunten,
dauncen,
gamenen,
plukken,
wratthen,
snarken, etc. (List truncated at 20 verbs)
Etymology
From Old English pluccian, from Proto-West Germanic *plukkōn, from Proto-Germanic *plukkōną. Compare plicchen. See: Old English '
pluccian', Proto-Germanic '
*plukkōną'.
Sample Sentences
Cognates
-