Infinitive
panten; to panten; pante
Participles
| Present | pantynge; pantende |
| Past | panted; ypanted |
Indicative
Present
| 1st sing. | pante |
| 2nd sing. | pantest |
| 3rd sing. | panteth |
| 1st plur. | panten; pante; panteth |
| 2nd plur. | panten; pante; panteth |
| 3rd plur. | panten; pante; panteth |
Past
| 1st sing. | panted; pantede |
| 2nd sing. | pantedest |
| 3rd sing. | panted; pantede |
| 1st plur. | panteden; panted; pantede |
| 2nd plur. | panteden; panted; pantede |
| 3rd plur. | panteden; panted; pantede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | pante |
| 2nd sing. | pante |
| 3rd sing. | pante |
Past
| 1st sing. | panted; pantede |
| 2nd sing. | panted; pantede |
| 3rd sing. | panted; pantede |
Imperative
| Singular | pante |
| Plural | panteth; pante |
Verbs conjugated like panten
syflen,
seisen,
cristenen,
snyten,
snowen,
snewen,
saucen,
sarsen,
whelven,
whelpen,
whelmen,
smoren,
smaken,
sliken,
sotten,
solven,
skyren,
bekenen,
beteren,
bewrien, etc. (List truncated at 20 verbs)
Etymology
Potentially from Old French pantoyer, a form of pantoisier.
Verbs referencing "panten"
English
pant.
Sample Sentences
Cognates
-