Infinitive
maymen; to maymen; mayme
Participles
| Present | maymende; maymynge |
| Past | maymed; ymaymed |
Indicative
Present
| 1st sing. | mayme |
| 2nd sing. | maymest |
| 3rd sing. | maymeth |
| 1st plur. | maymen; mayme; maymeth |
| 2nd plur. | maymen; mayme; maymeth |
| 3rd plur. | maymen; mayme; maymeth |
Past
| 1st sing. | maymed; maymede |
| 2nd sing. | maymedest |
| 3rd sing. | maymed; maymede |
| 1st plur. | maymeden; maymed; maymede |
| 2nd plur. | maymeden; maymed; maymede |
| 3rd plur. | maymeden; maymed; maymede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | mayme |
| 2nd sing. | mayme |
| 3rd sing. | mayme |
Past
| 1st sing. | maymed; maymede |
| 2nd sing. | maymed; maymede |
| 3rd sing. | maymed; maymede |
Imperative
| Singular | mayme |
| Plural | maymeth; mayme |
Verbs conjugated like maymen
synnen,
syften,
serven,
snoren,
snesen,
sighen,
skewen,
wondren,
symulen,
blosmen,
blissen,
suffisen,
blessen,
damagen,
daunten,
dauncen,
gamenen,
plukken,
wratthen,
snarken, etc. (List truncated at 20 verbs)
Etymology
Borrowed from Anglo-Norman mahaimer, alteration of Old French mahaignier, mehaignier after Frankish *hammjan (“to restrict”); thus equivalent to maym (“injury”) + -en (infinitival suffix). Forms with /n/, /ɲ/ continue the unaltered Old French form.
Verbs referencing "maymen"
English
maim.
Sample Sentences
Cognates
-