Infinitive
linnen; to linnen; linne
Participles
| Present | linnynge; linnende |
Indicative
Present
| 1st sing. | linne |
| 2nd sing. | linnest |
| 3rd sing. | linneth |
| 1st plur. | linnen; linne; linneth |
| 2nd plur. | linnen; linne; linneth |
| 3rd plur. | linnen; linne; linneth |
Past
| 1st sing. | lan |
| 2nd sing. | lanne |
| 3rd sing. | lan |
| 1st plur. | lannen; lanne |
| 2nd plur. | lannen; lanne |
| 3rd plur. | lannen; lanne |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | linne |
| 2nd sing. | linne |
| 3rd sing. | linne |
Past
| 1st sing. | lanne |
| 2nd sing. | lanne |
| 3rd sing. | lanne |
Imperative
| Singular | linne |
| Plural | linneth; linne |
Verbs conjugated like linnen
linnen,
Etymology
From Old English linnan, from Proto-West Germanic *linnan, from Proto-Germanic *linnaną. See: Old English '
linnan', Proto-Germanic '
*linnaną'.
Verbs referencing "linnen"
English
lin.
Sample Sentences
Cognates
-