Infinitive
grippen; to grippen; grippe
Participles
| Present | grippynge; grippende |
| Past | gripped; ygripped |
Indicative
Present
| 1st sing. | grippe |
| 2nd sing. | grippest |
| 3rd sing. | grippeth |
| 1st plur. | grippen; grippe; grippeth |
| 2nd plur. | grippen; grippe; grippeth |
| 3rd plur. | grippen; grippe; grippeth |
Past
| 1st sing. | gripped; grippede |
| 2nd sing. | grippedest |
| 3rd sing. | gripped; grippede |
| 1st plur. | grippeden; gripped; grippede |
| 2nd plur. | grippeden; gripped; grippede |
| 3rd plur. | grippeden; gripped; grippede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | grippe |
| 2nd sing. | grippe |
| 3rd sing. | grippe |
Past
| 1st sing. | gripped; grippede |
| 2nd sing. | gripped; grippede |
| 3rd sing. | gripped; grippede |
Imperative
| Singular | grippe |
| Plural | grippeth; grippe |
Verbs conjugated like grippen
syflen,
seisen,
cristenen,
snyten,
snowen,
snewen,
saucen,
sarsen,
whelven,
whelpen,
whelmen,
smoren,
smaken,
sliken,
sotten,
solven,
skyren,
bekenen,
beteren,
bewrien, etc. (List truncated at 20 verbs)
Etymology
From Old English grippan, from Proto-Germanic *gripjaną. Cognates include Middle High German gripfen. See: Old English '
grippan', Proto-Germanic '
*gripjaną', Middle High German '
gripfen'.
Verbs referencing "grippen"
English
grip.
Sample Sentences
Cognates
-