Infinitive
gliden; to gliden; glide
Participles
| Present | glidynge; glidende |
| Past | gliden; glide; ygliden; yglide |
Indicative
Present
| 1st sing. | glide |
| 2nd sing. | glidest |
| 3rd sing. | glideth |
| 1st plur. | gliden; glide; glideth |
| 2nd plur. | gliden; glide; glideth |
| 3rd plur. | gliden; glide; glideth |
Past
| 1st sing. | glod |
| 2nd sing. | glode; glide |
| 3rd sing. | glod |
| 1st plur. | gloden; glode; gliden; glide |
| 2nd plur. | gloden; glode; gliden; glide |
| 3rd plur. | gloden; glode; gliden; glide |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | glide |
| 2nd sing. | glide |
| 3rd sing. | glide |
Past
| 1st sing. | glode; glide |
| 2nd sing. | glode; glide |
| 3rd sing. | glode; glide |
Imperative
| Singular | glide |
| Plural | glideth; glide |
Verbs conjugated like gliden
gliden,
Etymology
From Old English glīdan (“to glide”), from Proto-West Germanic *glīdan, from Proto-Germanic *glīdaną; more at glide. See: Proto-Germanic '
*glīdaną'.
Verbs referencing "gliden"
English
glide.
Sample Sentences
Cognates
-