Infinitive
fryen; to fryen; frye
Participles
| Present | fryinge; fryende |
| Past | fryed; yfryed |
Indicative
Present
| 1st sing. | frye |
| 2nd sing. | fryest |
| 3rd sing. | fryeth |
| 1st plur. | fryen; frye; fryeth |
| 2nd plur. | fryen; frye; fryeth |
| 3rd plur. | fryen; frye; fryeth |
Past
| 1st sing. | fryed; fryede |
| 2nd sing. | fryedest |
| 3rd sing. | fryed; fryede |
| 1st plur. | fryeden; fryed; fryede |
| 2nd plur. | fryeden; fryed; fryede |
| 3rd plur. | fryeden; fryed; fryede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | frye |
| 2nd sing. | frye |
| 3rd sing. | frye |
Past
| 1st sing. | fryed; fryede |
| 2nd sing. | fryed; fryede |
| 3rd sing. | fryed; fryede |
Imperative
| Singular | frye |
| Plural | fryeth; frye |
Etymology
Borrowed from Old French frire, from Latin frīgō, from Proto-Indo-European *bʰer(H)-g-; compare fryture (“fritter”). See: Old French '
frire', Latin '
frīgō'.
Verbs referencing "fryen"
Irish
frioch.
Sample Sentences
Cognates
-