Infinitive
confermen; to confermen; conferme
Participles
| Present | confermynge; confermende |
| Past | confermed |
Indicative
Present
| 1st sing. | conferme |
| 2nd sing. | confermest |
| 3rd sing. | confermeth |
| 1st plur. | confermen; conferme; confermeth |
| 2nd plur. | confermen; conferme; confermeth |
| 3rd plur. | confermen; conferme; confermeth |
Past
| 1st sing. | confermed; confermede |
| 2nd sing. | confermedest |
| 3rd sing. | confermed; confermede |
| 1st plur. | confermeden; confermed; confermede |
| 2nd plur. | confermeden; confermed; confermede |
| 3rd plur. | confermeden; confermed; confermede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | conferme |
| 2nd sing. | conferme |
| 3rd sing. | conferme |
Past
| 1st sing. | confermed; confermede |
| 2nd sing. | confermed; confermede |
| 3rd sing. | confermed; confermede |
Imperative
| Singular | conferme |
| Plural | confermeth; conferme |
Verbs conjugated like confermen
snaren,
comparen,
aquecchen,
aquenchen,
demuren,
brouken,
isweven,
enchaufen,
dissolven,
avauncen,
comforten,
gulchen,
clappen,
misleren,
disdeynen,
strouten,
administren,
aferren,
afermen,
afillen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Etymology
Borrowed from Old French confermer, from Latin confirmō; equivalent to con- + fermen. See: Old French '
confermer', Latin '
confirmō'.
Sample Sentences
Cognates
-