Infinitive
awinnen; to awinnen; awinne
Participles
| Present | awinnynge; awinnende |
| Past | awonnen; awonne |
Indicative
Present
| 1st sing. | awinne |
| 2nd sing. | awinnest |
| 3rd sing. | awinneth |
| 1st plur. | awinnen; awinne; awinneth |
| 2nd plur. | awinnen; awinne; awinneth |
| 3rd plur. | awinnen; awinne; awinneth |
Past
| 1st sing. | awan; awon |
| 2nd sing. | awonne; awanne |
| 3rd sing. | awan; awon |
| 1st plur. | awonnen; awonne; awannen; awanne |
| 2nd plur. | awonnen; awonne; awannen; awanne |
| 3rd plur. | awonnen; awonne; awannen; awanne |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | awinne |
| 2nd sing. | awinne |
| 3rd sing. | awinne |
Past
| 1st sing. | awonne; awanne |
| 2nd sing. | awonne; awanne |
| 3rd sing. | awonne; awanne |
Imperative
| Singular | awinne |
| Plural | awinneth; awinne |
Verbs conjugated like awinnen
awinnen,
Etymology
From Old English āwinnan; equivalent to a- + winnen.
Sample Sentences
Cognates
-