Infinitive
avalen; to avalen; avale
Participles
| Present | avalynge; avalende |
| Past | avaled; yavaled |
Indicative
Present
| 1st sing. | avale |
| 2nd sing. | avalest |
| 3rd sing. | avaleth |
| 1st plur. | avalen; avale; avaleth |
| 2nd plur. | avalen; avale; avaleth |
| 3rd plur. | avalen; avale; avaleth |
Past
| 1st sing. | avaled; avalede |
| 2nd sing. | avaledest |
| 3rd sing. | avaled; avalede |
| 1st plur. | avaleden; avaled; avalede |
| 2nd plur. | avaleden; avaled; avalede |
| 3rd plur. | avaleden; avaled; avalede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | avale |
| 2nd sing. | avale |
| 3rd sing. | avale |
Past
| 1st sing. | avaled; avalede |
| 2nd sing. | avaled; avalede |
| 3rd sing. | avaled; avalede |
Imperative
| Singular | avale |
| Plural | avaleth; avale |
Verbs conjugated like avalen
syflen,
seisen,
cristenen,
snyten,
snowen,
snewen,
saucen,
sarsen,
whelven,
whelpen,
whelmen,
smoren,
smaken,
sliken,
sotten,
solven,
skyren,
bekenen,
beteren,
bewrien, etc. (List truncated at 20 verbs)
Etymology
From Old French avaler, a univerbation of a val (“to the valley”). Equivalent to a- + vale + -en (infinitival suffix); compare valen. See: Old French '
avaler'.
Verbs referencing "avalen"
English
avale.
Sample Sentences
Cognates
-