Infinitive
allien; to allien; allie
Participles
| Present | alliynge; alliende |
| Past | allied; yallied |
Indicative
Present
| 1st sing. | allie |
| 2nd sing. | alliest |
| 3rd sing. | allieth |
| 1st plur. | allien; allie; allieth |
| 2nd plur. | allien; allie; allieth |
| 3rd plur. | allien; allie; allieth |
Past
| 1st sing. | allied; alliede |
| 2nd sing. | alliedest |
| 3rd sing. | allied; alliede |
| 1st plur. | allieden; allied; alliede |
| 2nd plur. | allieden; allied; alliede |
| 3rd plur. | allieden; allied; alliede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | allie |
| 2nd sing. | allie |
| 3rd sing. | allie |
Past
| 1st sing. | allied; alliede |
| 2nd sing. | allied; alliede |
| 3rd sing. | allied; alliede |
Imperative
| Singular | allie |
| Plural | allieth; allie |
Verbs conjugated like allien
syflen,
seisen,
cristenen,
snyten,
snowen,
snewen,
saucen,
sarsen,
whelven,
whelpen,
whelmen,
smoren,
smaken,
sliken,
sotten,
solven,
skyren,
bekenen,
beteren,
bewrien, etc. (List truncated at 20 verbs)
Etymology
From Old French alier, from Latin alligō, adligō. See: Old French '
alier', Latin '
alligō'.
Verbs referencing "allien"
English
ally.
Sample Sentences
Cognates
-