Infinitive
adreden; to adreden; adrede
Participles
| Present | adredynge; adredende |
| Past | adred; adrad |
Indicative
Present
| 1st sing. | adrede |
| 2nd sing. | adredest |
| 3rd sing. | adredeth |
| 1st plur. | adreden; adrede; adredeth |
| 2nd plur. | adreden; adrede; adredeth |
| 3rd plur. | adreden; adrede; adredeth |
Past
| 1st sing. | adredde; adradde |
| 2nd sing. | adreddest; adraddest |
| 3rd sing. | adredde; adradde |
| 1st plur. | adredden; adredde; adradden; adradde |
| 2nd plur. | adredden; adredde; adradden; adradde |
| 3rd plur. | adredden; adredde; adradden; adradde |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | adrede |
| 2nd sing. | adrede |
| 3rd sing. | adrede |
Past
| 1st sing. | adredde; adradde |
| 2nd sing. | adredde; adradde |
| 3rd sing. | adredde; adradde |
Imperative
| Singular | adrede |
| Plural | adredeth; adrede |
Etymology
From Old English ādrǣdan, late variant of ondrǣdan, from Proto-West Germanic *andarādan; equivalent to a- + dreden. Compare reden.
Verbs referencing "adreden"
English
adread.
Sample Sentences
Cognates
-