Infinitive
| Nominative | wringen |
| Genitive | wringens |
| Dative | wringene |
Participles
| Present | wringende |
| Past | gewrongen |
Indicative
Present
| 1st sing. | wringe |
| 2nd sing. | wrincs; wringes |
| 3rd sing. | wrinct; wringet |
| 1st plur. | wringen |
| 2nd plur. | wrinct; wringet |
| 3rd plur. | wringen |
Past
| 1st sing. | wranc |
| 2nd sing. | wroncs; wronges |
| 3rd sing. | wranc |
| 1st plur. | wrongen |
| 2nd plur. | wronct; wronget |
| 3rd plur. | wrongen |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | wringe |
| 2nd sing. | wrincs; wringes |
| 3rd sing. | wringe |
| 1st plur. | wringen |
| 2nd plur. | wrinct; wringet |
| 3rd plur. | wringen |
Past
| 1st sing. | wronge |
| 2nd sing. | wronges |
| 3rd sing. | wronge |
| 1st plur. | wrongen |
| 2nd plur. | wronget |
| 3rd plur. | wrongen |
Imperative
| Singular | wrinc; wringe |
| Plural | wrinct; wringet |
Verbs conjugated like wringen
wringen,
Etymology
From Old Dutch *wringan, from Proto-Germanic *wringaną. See: Proto-Germanic '
*wringaną'.
Verbs referencing "wringen"
English
wrangle, Dutch
wringen, Old English
wringan, Middle English
wryngen.
Sample Sentences
Cognates
-