Infinitive
| Nominative | varen |
| Genitive | varens |
| Dative | varene |
Participles
| Present | varende |
| Past | gevaren |
Indicative
Present
| 1st sing. | vare |
| 2nd sing. | vars; vares |
| 3rd sing. | vart; varet |
| 1st plur. | varen |
| 2nd plur. | vart; varet |
| 3rd plur. | varen |
Past
| 1st sing. | voer |
| 2nd sing. | voers; voeres |
| 3rd sing. | voer |
| 1st plur. | voeren |
| 2nd plur. | voert; voeret |
| 3rd plur. | voeren |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | vare |
| 2nd sing. | vars; vares |
| 3rd sing. | vare |
| 1st plur. | varen |
| 2nd plur. | vart; varet |
| 3rd plur. | varen |
Past
| 1st sing. | voere |
| 2nd sing. | voeres |
| 3rd sing. | voere |
| 1st plur. | voeren |
| 2nd plur. | voeret |
| 3rd plur. | voeren |
Imperative
| Singular | var; vare |
| Plural | vart; varet |
Verbs conjugated like varen
varen,
Etymology
From Old Dutch faran, from Proto-West Germanic *faran.
Sample Sentences
Cognates
-