Infinitive
| Nominative | swingen |
| Genitive | swingens |
| Dative | swingene |
Participles
| Present | swingende |
| Past | geswongen |
Indicative
Present
| 1st sing. | swinge |
| 2nd sing. | swincs; swinges |
| 3rd sing. | swinct; swinget |
| 1st plur. | swingen |
| 2nd plur. | swinct; swinget |
| 3rd plur. | swingen |
Past
| 1st sing. | swanc |
| 2nd sing. | swoncs; swonges |
| 3rd sing. | swanc |
| 1st plur. | swongen |
| 2nd plur. | swonct; swonget |
| 3rd plur. | swongen |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | swinge |
| 2nd sing. | swincs; swinges |
| 3rd sing. | swinge |
| 1st plur. | swingen |
| 2nd plur. | swinct; swinget |
| 3rd plur. | swingen |
Past
| 1st sing. | swonge |
| 2nd sing. | swonges |
| 3rd sing. | swonge |
| 1st plur. | swongen |
| 2nd plur. | swonget |
| 3rd plur. | swongen |
Imperative
| Singular | swinc; swinge |
| Plural | swinct; swinget |
Verbs conjugated like swingen
swingen,
Etymology
From Old Dutch *swingan, from Proto-West Germanic *swingan (“to swing”).
Sample Sentences
Cognates
-