Infinitive
| Nominative | springen |
| Genitive | springens |
| Dative | springene |
Participles
| Present | springende |
| Past | gesprongen |
Indicative
Present
| 1st sing. | springe |
| 2nd sing. | sprincs; springes |
| 3rd sing. | sprinct; springet |
| 1st plur. | springen |
| 2nd plur. | sprinct; springet |
| 3rd plur. | springen |
Past
| 1st sing. | spranc |
| 2nd sing. | sproncs; spronges |
| 3rd sing. | spranc |
| 1st plur. | sprongen |
| 2nd plur. | spronct; spronget |
| 3rd plur. | sprongen |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | springe |
| 2nd sing. | sprincs; springes |
| 3rd sing. | springe |
| 1st plur. | springen |
| 2nd plur. | sprinct; springet |
| 3rd plur. | springen |
Past
| 1st sing. | spronge |
| 2nd sing. | spronges |
| 3rd sing. | spronge |
| 1st plur. | sprongen |
| 2nd plur. | spronget |
| 3rd plur. | sprongen |
Imperative
| Singular | sprinc; springe |
| Plural | sprinct; springet |
Verbs conjugated like springen
springen,
Etymology
From Old Dutch *springan, from Proto-Germanic *springaną. See: Proto-Germanic '
*springaną'.
Verbs referencing "springen"
Dutch
springen.
Sample Sentences
Cognates
-