Infinitive
| Nominative | nēmen |
| Genitive | nēmens |
| Dative | nēmene |
Participles
| Present | nēmende |
| Past | genōmen |
Indicative
Present
| 1st sing. | nēme |
| 2nd sing. | nēems; nēmes |
| 3rd sing. | nēemt; nēmet |
| 1st plur. | nēmen |
| 2nd plur. | nēemt; nēmet |
| 3rd plur. | nēmen |
Past
| 1st sing. | nam |
| 2nd sing. | nâems; nâmes |
| 3rd sing. | nam |
| 1st plur. | nâmen |
| 2nd plur. | nâemt; nâmet |
| 3rd plur. | nâmen |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | nēme |
| 2nd sing. | nēems; nēmes |
| 3rd sing. | nēme |
| 1st plur. | nēmen |
| 2nd plur. | nēemt; nēmet |
| 3rd plur. | nēmen |
Past
| 1st sing. | nâme |
| 2nd sing. | nâmes |
| 3rd sing. | nâme |
| 1st plur. | nâmen |
| 2nd plur. | nâmet |
| 3rd plur. | nâmen |
Imperative
| Singular | nem; nēem; nēme |
| Plural | nēemt; nēmet |
Verbs conjugated like nemen
nemen,
Etymology
From Old Dutch neman, from Proto-Germanic *nemaną, from Proto-Indo-European *nem-. See: Proto-Germanic '
*nemaną'.
Sample Sentences
Cognates
-