Infinitive
| Nominative | kinen |
| Genitive | kinens |
| Dative | kinene |
Participles
| Present | kinende |
| Past | gekēnen |
Indicative
Present
| 1st sing. | kine |
| 2nd sing. | kijns; kines |
| 3rd sing. | kijnt; kinet |
| 1st plur. | kinen |
| 2nd plur. | kijnt; kinet |
| 3rd plur. | kinen |
Past
| 1st sing. | kêen |
| 2nd sing. | kēens; kēnes |
| 3rd sing. | kêen |
| 1st plur. | kēnen |
| 2nd plur. | kēent; kēnet |
| 3rd plur. | kēnen |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | kine |
| 2nd sing. | kijns; kines |
| 3rd sing. | kine |
| 1st plur. | kinen |
| 2nd plur. | kijnt; kinet |
| 3rd plur. | kinen |
Past
| 1st sing. | kēne |
| 2nd sing. | kēnes |
| 3rd sing. | kēne |
| 1st plur. | kēnen |
| 2nd plur. | kēnet |
| 3rd plur. | kēnen |
Imperative
| Singular | kijn; kine |
| Plural | kijnt; kinet |
Verbs conjugated like kinen
kinen,
Etymology
From Old Dutch *kīnan, from Proto-Germanic *kīnaną. See: Proto-Germanic '
*kīnaną'.
Sample Sentences
Cognates
-