Infinitive
| Nominative | hōpen; hôpen |
| Genitive | hōpens; hôpens |
| Dative | hōpene; hôpene |
Indicative
Present
| 1st sing. | hōpe; hôpe |
| 2nd sing. | hōops; hōpes; hôops; hôpes |
| 3rd sing. | hōopt; hōpet; hôopt; hôpet |
| 1st plur. | hōpen; hôpen |
| 2nd plur. | hōopt; hōpet; hôopt; hôpet |
| 3rd plur. | hōpen; hôpen |
Past
Subjunctive
Present
| 1st sing. | hōpe; hôpe |
| 2nd sing. | hōops; hōpes; hôops; hôpes |
| 3rd sing. | hōpe; hôpe |
| 1st plur. | hōpen; hôpen |
| 2nd plur. | hōopt; hōpet; hôopt; hôpet |
| 3rd plur. | hōpen; hôpen |
Past
Imperative
| Singular | hōop; hōpe; hôop; hôpe |
| Plural | hōopt; hōpet; hôopt; hôpet |
Verbs conjugated like hopen
hopen,
Etymology
From Old Dutch hopon, from Proto-West Germanic *hopōn. See: Old Dutch 'hopon'.
Sample Sentences
Cognates
-