cumen – Middle Dutch verb conjugation

Middle Dutch verb forms of cumen

Infinitive

Nominativecumen
Genitivecumens
Dativecumene

Participles

Presentcumende

Indicative

Present

1st sing.cume
2nd sing.cuums; cumes
3rd sing.cuumt; cumet
1st plur.cumen
2nd plur.cuumt; cumet
3rd plur.cumen

Past

Subjunctive

Present

1st sing.cume
2nd sing.cuums; cumes
3rd sing.cume
1st plur.cumen
2nd plur.cuumt; cumet
3rd plur.cumen

Past

Imperative

Singularcuum; cume
Pluralcuumt; cumet

Verbs conjugated like cumen

cumen,

Etymology

From Old Dutch *kūmen, from Proto-Germanic *kūmijaną.

Sample Sentences

Cognates

-