Infinitive
| Nominative | crimpen |
| Genitive | crimpens |
| Dative | crimpene |
Participles
| Present | crimpende |
| Past | gecrompen |
Indicative
Present
| 1st sing. | crimpe |
| 2nd sing. | crimps; crimpes |
| 3rd sing. | crimpt; crimpet |
| 1st plur. | crimpen |
| 2nd plur. | crimpt; crimpet |
| 3rd plur. | crimpen |
Past
| 1st sing. | cramp |
| 2nd sing. | cromps; crompes |
| 3rd sing. | cramp |
| 1st plur. | crompen |
| 2nd plur. | crompt; crompet |
| 3rd plur. | crompen |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | crimpe |
| 2nd sing. | crimps; crimpes |
| 3rd sing. | crimpe |
| 1st plur. | crimpen |
| 2nd plur. | crimpt; crimpet |
| 3rd plur. | crimpen |
Past
| 1st sing. | crompe |
| 2nd sing. | crompes |
| 3rd sing. | crompe |
| 1st plur. | crompen |
| 2nd plur. | crompet |
| 3rd plur. | crompen |
Imperative
| Singular | crimp; crimpe |
| Plural | crimpt; crimpet |
Verbs conjugated like crimpen
crimpen,
Etymology
From Old Dutch *crimpan, from Proto-Germanic *krimpaną. See: Proto-Germanic '
*krimpaną'.
Verbs referencing "crimpen"
English
crimp, Dutch
krimpen.
Sample Sentences
Cognates
-