Past participle: onorat
Noun from verb:
Verb Classification: Loanword
Hyphenation:
Perfect
| Sg.1 | onorajt |
| Sg.2 | onorajt |
| Sg.3m | onora |
| Sg.3f | onorat |
| Pl.1 | onorajna |
| Pl.2 | onorajtu |
| Pl.3 | onoraw |
Imperfect
| Sg.1 | nonora |
| Sg.2 | tonora |
| Sg.3m | jonora |
| Sg.3f | tonora |
| Pl.1 | nonoraw |
| Pl.2 | tonoraw |
| Pl.3 | jonoraw |
Imperative
| Singular | onora |
| Plural | onoraw |
Verbs conjugated like onora
abbanduna,
abbellixxa,
abbina,
abbollixxa,
abbona,
abborra,
abborrixxa,
abbozza,
abbraċċa,
abbrevja,
abbuża,
abdika,
abita,
abjura,
abolixxa,
aborta,
abroga,
aċċelera,
aċċenna,
aċċenta
Etymology
Borrowed from Italian onorare, from Latin honorare. See: Italian '
onorare', Latin '
honoro'.
Sample Sentences