Nominal Forms
Infinitive zerstreeën
Past participle zerstreet
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | zerstreeën |
| du | zerstrees |
| hien;si;hatt;et | zerstreet |
| mir | zerstreeën |
| dir | zerstreet |
| si | zerstreeën |
Preterite
Perfect
| ech | hu zerstreet |
| du | hues zerstreet |
| hien;si;hatt;et | huet zerstreet |
| mir | hu zerstreet |
| dir | hutt zerstreet |
| si | hu zerstreet |
Pluperfect
| ech | hat zerstreet |
| du | has zerstreet |
| hien;si;hatt;et | hat zerstreet |
| mir | hate zerstreet |
| dir | hat zerstreet |
| si | hate zerstreet |
Future I
| ech | wäert zerstreeën |
| du | wäerts zerstreeën |
| hien;si;hatt;et | wäert zerstreeën |
| mir | wäerte zerstreeën |
| dir | wäert zerstreeën |
| si | wäerte zerstreeën |
Future II
| ech | wäert zerstreet hunn |
| du | wäerts zerstreet hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert zerstreet hunn |
| mir | wäerte zerstreet hunn |
| dir | wäert zerstreet hunn |
| si | wäerte zerstreet hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif zerstreeën |
| du | géifs zerstreeën |
| hien;si;hatt;et | géif zerstreeën |
| mir | géife zerstreeën |
| dir | géift zerstreeën |
| si | géife zerstreeën |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt zerstreet |
| du | häss zerstreet |
| hien;si;hatt;et | hätt zerstreet |
| mir | hätte zerstreet |
| dir | hätt zerstreet |
| si | hätte zerstreet |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | zerstree |
| Plural | zerstreet |
Verbs conjugated like zerstreeën
aseeën,
ausspreeën,
ausstreeën,
bedreeën,
dreeën,
duerchseeën,
entdeeën,
iwwersteeën,
ofseeën,
opdeeën,
seeën,
spreeën,
steeën,
streeën,
undreeën,
useeën,
versteeën,
zerseeën,
zerstreeën,
Translations
Etymology
Sample Sentences