Nominal Forms
Infinitive virsprangen
Past participle virgesprongen
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | sprange vir |
| du | spréngs vir |
| hien;si;hatt;et | spréngt vir |
| mir | sprange vir |
| dir | sprangt vir |
| si | sprange vir |
Preterite
Perfect
| ech | si virgesprongen |
| du | bass virgesprongen |
| hien;si;hatt;et | ass virgesprongen |
| mir | si virgesprongen |
| dir | sidd virgesprongen |
| si | si virgesprongen |
Pluperfect
| ech | war virgesprongen |
| du | waars virgesprongen |
| hien;si;hatt;et | war virgesprongen |
| mir | ware virgesprongen |
| dir | waart virgesprongen |
| si | ware virgesprongen |
Future I
| ech | wäert virsprangen |
| du | wäerts virsprangen |
| hien;si;hatt;et | wäert virsprangen |
| mir | wäerte virsprangen |
| dir | wäert virsprangen |
| si | wäerte virsprangen |
Future II
| ech | wäert virgesprongen sinn |
| du | wäerts virgesprongen sinn |
| hien;si;hatt;et | wäert virgesprongen sinn |
| mir | wäerte virgesprongen sinn |
| dir | wäert virgesprongen sinn |
| si | wäerte virgesprongen sinn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif virsprangen |
| du | géifs virsprangen |
| hien;si;hatt;et | géif virsprangen |
| mir | géife virsprangen |
| dir | géift virsprangen |
| si | géife virsprangen |
Conjunctive II Perfect
| ech | wier virgesprongen |
| du | wiers virgesprongen |
| hien;si;hatt;et | wier virgesprongen |
| mir | wiere virgesprongen |
| dir | wiert virgesprongen |
| si | wiere virgesprongen |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | spréng vir |
| Plural | spréngt vir |
Translations
Etymology
Sample Sentences