Nominal Forms
Infinitive versteeën
Past participle versteet
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | versteeën |
| du | verstees |
| hien;si;hatt;et | versteet |
| mir | versteeën |
| dir | versteet |
| si | versteeën |
Preterite
Perfect
| ech | hu versteet |
| du | hues versteet |
| hien;si;hatt;et | huet versteet |
| mir | hu versteet |
| dir | hutt versteet |
| si | hu versteet |
Pluperfect
| ech | hat versteet |
| du | has versteet |
| hien;si;hatt;et | hat versteet |
| mir | hate versteet |
| dir | hat versteet |
| si | hate versteet |
Future I
| ech | wäert versteeën |
| du | wäerts versteeën |
| hien;si;hatt;et | wäert versteeën |
| mir | wäerte versteeën |
| dir | wäert versteeën |
| si | wäerte versteeën |
Future II
| ech | wäert versteet hunn |
| du | wäerts versteet hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert versteet hunn |
| mir | wäerte versteet hunn |
| dir | wäert versteet hunn |
| si | wäerte versteet hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif versteeën |
| du | géifs versteeën |
| hien;si;hatt;et | géif versteeën |
| mir | géife versteeën |
| dir | géift versteeën |
| si | géife versteeën |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt versteet |
| du | häss versteet |
| hien;si;hatt;et | hätt versteet |
| mir | hätte versteet |
| dir | hätt versteet |
| si | hätte versteet |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | verstee |
| Plural | versteet |
Verbs conjugated like versteeën
aseeën,
ausspreeën,
ausstreeën,
bedreeën,
dreeën,
duerchseeën,
entdeeën,
iwwersteeën,
ofseeën,
opdeeën,
seeën,
spreeën,
steeën,
streeën,
undreeën,
useeën,
versteeën,
zerseeën,
zerstreeën,
Translations
Etymology
From ver- + steeën.
Sample Sentences