Nominal Forms
Infinitive verfléien
Past participle verflunn
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | verfléien |
| du | verflitts |
| hien;si;hatt;et | verflitt |
| mir | verfléien |
| dir | verflitt |
| si | verfléien |
Preterite
Perfect
| ech | si verflunn |
| du | bass verflunn |
| hien;si;hatt;et | ass verflunn |
| mir | si verflunn |
| dir | sidd verflunn |
| si | si verflunn |
Pluperfect
| ech | war verflunn |
| du | waars verflunn |
| hien;si;hatt;et | war verflunn |
| mir | ware verflunn |
| dir | waart verflunn |
| si | ware verflunn |
Future I
| ech | wäert verfléien |
| du | wäerts verfléien |
| hien;si;hatt;et | wäert verfléien |
| mir | wäerte verfléien |
| dir | wäert verfléien |
| si | wäerte verfléien |
Future II
| ech | wäert verflunn sinn |
| du | wäerts verflunn sinn |
| hien;si;hatt;et | wäert verflunn sinn |
| mir | wäerte verflunn sinn |
| dir | wäert verflunn sinn |
| si | wäerte verflunn sinn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif verfléien |
| du | géifs verfléien |
| hien;si;hatt;et | géif verfléien |
| mir | géife verfléien |
| dir | géift verfléien |
| si | géife verfléien |
Conjunctive II Perfect
| ech | wier verflunn |
| du | wiers verflunn |
| hien;si;hatt;et | wier verflunn |
| mir | wiere verflunn |
| dir | wiert verflunn |
| si | wiere verflunn |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | verfléi |
| Plural | verflitt |
Verbs conjugated like verfléien
ausfléien,
dohifléien,
duerchfléien,
ëmfléien,
entfléien,
erafléien,
erausfléien,
erbäifléien,
eroffléien,
eropfléien,
ewechfléien,
fléien,
hanneschtfléien,
iwwerfléien,
opfléien,
ufléien,
verfléien,
zeréckfléien,
zoufléien,
Translations
Etymology
Sample Sentences