Nominal Forms
Infinitive réngen
Past participle gerongen
Indicative
Present
| ech | réngen |
| du | réngs |
| hien;si;hatt;et | réngt |
| mir | réngen |
| dir | réngt |
| si | réngen |
Preterite
Perfect
| ech | hu gerongen |
| du | hues gerongen |
| hien;si;hatt;et | huet gerongen |
| mir | hu gerongen |
| dir | hutt gerongen |
| si | hu gerongen |
Pluperfect
| ech | hat gerongen |
| du | has gerongen |
| hien;si;hatt;et | hat gerongen |
| mir | hate gerongen |
| dir | hat gerongen |
| si | hate gerongen |
Future I
| ech | wäert réngen |
| du | wäerts réngen |
| hien;si;hatt;et | wäert réngen |
| mir | wäerte réngen |
| dir | wäert réngen |
| si | wäerte réngen |
Future II
| ech | wäert gerongen hunn |
| du | wäerts gerongen hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gerongen hunn |
| mir | wäerte gerongen hunn |
| dir | wäert gerongen hunn |
| si | wäerte gerongen hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif réngen |
| du | géifs réngen |
| hien;si;hatt;et | géif réngen |
| mir | géife réngen |
| dir | géift réngen |
| si | géife réngen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gerongen |
| du | häss gerongen |
| hien;si;hatt;et | hätt gerongen |
| mir | hätte gerongen |
| dir | hätt gerongen |
| si | hätte gerongen |
Simple Conjunctive II
Verbs conjugated like réngen
andréngen,
beréngen,
bezwéngen,
dréngen,
duerchdréngen,
erzwéngen,
ofzwéngen,
opzwéngen,
réngen,
schléngen,
verschléngen,
zwéngen,
Translations
Etymology
From Middle High German ringen, from Old High German ringan, from Proto-Germanic *wringaną. Cognate with German ringen, Dutch wringen, English wring. See: Middle High German '
ringen', Old High German 'ringan', Proto-Germanic '
*wringaną', German, old spelling '
ringen', Dutch '
wringen', English '
wring'.
Verbs referencing "réngen"
English
wring.
Sample Sentences