Nominal Forms
Infinitive opweisen
Past participle opgewisen
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | weisen op |
| du | weis op |
| hien;si;hatt;et | weist op |
| mir | weisen op |
| dir | weist op |
| si | weisen op |
Preterite
Perfect
| ech | hu opgewisen |
| du | hues opgewisen |
| hien;si;hatt;et | huet opgewisen |
| mir | hu opgewisen |
| dir | hutt opgewisen |
| si | hu opgewisen |
Pluperfect
| ech | hat opgewisen |
| du | has opgewisen |
| hien;si;hatt;et | hat opgewisen |
| mir | hate opgewisen |
| dir | hat opgewisen |
| si | hate opgewisen |
Future I
| ech | wäert opweisen |
| du | wäerts opweisen |
| hien;si;hatt;et | wäert opweisen |
| mir | wäerte opweisen |
| dir | wäert opweisen |
| si | wäerte opweisen |
Future II
| ech | wäert opgewisen hunn |
| du | wäerts opgewisen hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert opgewisen hunn |
| mir | wäerte opgewisen hunn |
| dir | wäert opgewisen hunn |
| si | wäerte opgewisen hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif opweisen |
| du | géifs opweisen |
| hien;si;hatt;et | géif opweisen |
| mir | géife opweisen |
| dir | géift opweisen |
| si | géife opweisen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt opgewisen |
| du | häss opgewisen |
| hien;si;hatt;et | hätt opgewisen |
| mir | hätte opgewisen |
| dir | hätt opgewisen |
| si | hätte opgewisen |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | weis op |
| Plural | weist op |
Verbs conjugated like opweisen
ausweisen,
beweisen,
eropweisen,
erweisen,
hiweisen,
iwwerweisen,
noweisen,
ofweisen,
opweisen,
uweisen,
weisen,
zeréckverweisen,
zouweisen,
Translations
Etymology
Sample Sentences