Nominal Forms
Infinitive opsprangen
Past participle opgesprongen
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | sprangen op |
| du | spréngs op |
| hien;si;hatt;et | spréngt op |
| mir | sprangen op |
| dir | sprangt op |
| si | sprangen op |
Preterite
Perfect
| ech | si opgesprongen |
| du | bass opgesprongen |
| hien;si;hatt;et | ass opgesprongen |
| mir | si opgesprongen |
| dir | sidd opgesprongen |
| si | si opgesprongen |
Pluperfect
| ech | war opgesprongen |
| du | waars opgesprongen |
| hien;si;hatt;et | war opgesprongen |
| mir | ware opgesprongen |
| dir | waart opgesprongen |
| si | ware opgesprongen |
Future I
| ech | wäert opsprangen |
| du | wäerts opsprangen |
| hien;si;hatt;et | wäert opsprangen |
| mir | wäerte opsprangen |
| dir | wäert opsprangen |
| si | wäerte opsprangen |
Future II
| ech | wäert opgesprongen sinn |
| du | wäerts opgesprongen sinn |
| hien;si;hatt;et | wäert opgesprongen sinn |
| mir | wäerte opgesprongen sinn |
| dir | wäert opgesprongen sinn |
| si | wäerte opgesprongen sinn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif opsprangen |
| du | géifs opsprangen |
| hien;si;hatt;et | géif opsprangen |
| mir | géife opsprangen |
| dir | géift opsprangen |
| si | géife opsprangen |
Conjunctive II Perfect
| ech | wier opgesprongen |
| du | wiers opgesprongen |
| hien;si;hatt;et | wier opgesprongen |
| mir | wiere opgesprongen |
| dir | wiert opgesprongen |
| si | wiere opgesprongen |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | spréng op |
| Plural | spréngt op |
Verbs conjugated like opsprangen
asprangen,
drasprangen,
ëmsprangen,
entsprangen,
eraussprangen,
erofsprangen,
iwwersprangen,
ofsprangen,
opsprangen,
sprangen,
usprangen,
versprangen,
zersprangen,
Translations
Etymology
Sample Sentences