Nominal Forms
Infinitive opkléngen
Past participle opgeklongen
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | kléngen op |
| du | kléngs op |
| hien;si;hatt;et | kléngt op |
| mir | kléngen op |
| dir | kléngt op |
| si | kléngen op |
Preterite
| ech | kloung op |
| du | kloungs op |
| hien;si;hatt;et | kloung op |
| mir | kloungen op |
| dir | kloungt op |
| si | kloungen op |
Perfect
| ech | hu opgeklongen |
| du | hues opgeklongen |
| hien;si;hatt;et | huet opgeklongen |
| mir | hu opgeklongen |
| dir | hutt opgeklongen |
| si | hu opgeklongen |
Pluperfect
| ech | hat opgeklongen |
| du | has opgeklongen |
| hien;si;hatt;et | hat opgeklongen |
| mir | hate opgeklongen |
| dir | hat opgeklongen |
| si | hate opgeklongen |
Future I
| ech | wäert opkléngen |
| du | wäerts opkléngen |
| hien;si;hatt;et | wäert opkléngen |
| mir | wäerte opkléngen |
| dir | wäert opkléngen |
| si | wäerte opkléngen |
Future II
| ech | wäert opgeklongen hunn |
| du | wäerts opgeklongen hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert opgeklongen hunn |
| mir | wäerte opgeklongen hunn |
| dir | wäert opgeklongen hunn |
| si | wäerte opgeklongen hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif opkléngen |
| du | géifs opkléngen |
| hien;si;hatt;et | géif opkléngen |
| mir | géife opkléngen |
| dir | géift opkléngen |
| si | géife opkléngen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt opgeklongen |
| du | häss opgeklongen |
| hien;si;hatt;et | hätt opgeklongen |
| mir | hätte opgeklongen |
| dir | hätt opgeklongen |
| si | hätte opgeklongen |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | kléng op |
| Plural | kléngt op |
Translations
Etymology
Sample Sentences