Nominal Forms
Infinitive opfänken
Past participle opgefaangen
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | fänken op |
| du | fänks op |
| hien;si;hatt;et | fänkt op |
| mir | fänken op |
| dir | fänkt op |
| si | fänken op |
Preterite
| ech | foung op |
| du | foungs op |
| hien;si;hatt;et | foung op |
| mir | foungen op |
| dir | foungt op |
| si | foungen op |
Perfect
| ech | hu opgefaangen |
| du | hues opgefaangen |
| hien;si;hatt;et | huet opgefaangen |
| mir | hu opgefaangen |
| dir | hutt opgefaangen |
| si | hu opgefaangen |
Pluperfect
| ech | hat opgefaangen |
| du | has opgefaangen |
| hien;si;hatt;et | hat opgefaangen |
| mir | hate opgefaangen |
| dir | hat opgefaangen |
| si | hate opgefaangen |
Future I
| ech | wäert opfänken |
| du | wäerts opfänken |
| hien;si;hatt;et | wäert opfänken |
| mir | wäerte opfänken |
| dir | wäert opfänken |
| si | wäerte opfänken |
Future II
| ech | wäert opgefaangen hunn |
| du | wäerts opgefaangen hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert opgefaangen hunn |
| mir | wäerte opgefaangen hunn |
| dir | wäert opgefaangen hunn |
| si | wäerte opgefaangen hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif opfänken |
| du | géifs opfänken |
| hien;si;hatt;et | géif opfänken |
| mir | géife opfänken |
| dir | géift opfänken |
| si | géife opfänken |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt opgefaangen |
| du | häss opgefaangen |
| hien;si;hatt;et | hätt opgefaangen |
| mir | hätte opgefaangen |
| dir | hätt opgefaangen |
| si | hätte opgefaangen |
Simple Conjunctive II
| ech | féing op |
| du | féings op |
| hien;si;hatt;et | féing op |
| mir | féingen op |
| dir | féingt op |
| si | féingen op |
Imperative
| Singular | fänk op |
| Plural | fänkt op |
Translations
Etymology
Sample Sentences