geschéien – Luxembourgish verb conjugation

Nominal Forms

Infinitive geschéien
Past participle geschitt

Cognates

Indicative

Present

hien;si;hatt;et

geschitt

Preterite

Perfect

ech	si geschitt
du	bass geschitt
hien;si;hatt;et	ass geschitt
mir	si geschitt
dir	sidd geschitt
si	si geschitt

Pluperfect

ech	war geschitt
du	waars geschitt
hien;si;hatt;et	war geschitt
mir	ware geschitt
dir	waart geschitt
si	ware geschitt

Future I

ech	wäert geschéien
du	wäerts geschéien
hien;si;hatt;et	wäert geschéien
mir	wäerte geschéien
dir	wäert geschéien
si	wäerte geschéien

Future II

ech	wäert geschitt sinn
du	wäerts geschitt sinn
hien;si;hatt;et	wäert geschitt sinn
mir	wäerte geschitt sinn
dir	wäert geschitt sinn
si	wäerte geschitt sinn

Conjunctive

Compound Conjunctive II

ech	géif geschéien
du	géifs geschéien
hien;si;hatt;et	géif geschéien
mir	géife geschéien
dir	géift geschéien
si	géife geschéien

Conjunctive II Perfect

ech	wier geschitt
du	wiers geschitt
hien;si;hatt;et	wier geschitt
mir	wiere geschitt
dir	wiert geschitt
si	wiere geschitt

Simple Conjunctive II

Imperative

Verbs conjugated like geschéien

geschéien,

Translations

Etymology

From Old High German giskehan, prefixed form of skehan, from Proto-Germanic *skehaną. Cognate with German geschehen, Dutch geschieden. From the earliest records of Central Franconian, the verb combines a strong preterite with a weak past participle (versus other High German strong and Dutch/Low German weak forms). See: Old High German 'giskehan', Proto-Germanic '*skehaną', German, old spelling 'geschehen', Dutch 'geschieden'.