Nominal Forms
Infinitive fortschécken
Past participle fortgeschéckt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | schécke fort |
| du | schécks fort |
| hien;si;hatt;et | schéckt fort |
| mir | schécke fort |
| dir | schéckt fort |
| si | schécke fort |
Preterite
Perfect
| ech | hu fortgeschéckt |
| du | hues fortgeschéckt |
| hien;si;hatt;et | huet fortgeschéckt |
| mir | hu fortgeschéckt |
| dir | hutt fortgeschéckt |
| si | hu fortgeschéckt |
Pluperfect
| ech | hat fortgeschéckt |
| du | has fortgeschéckt |
| hien;si;hatt;et | hat fortgeschéckt |
| mir | hate fortgeschéckt |
| dir | hat fortgeschéckt |
| si | hate fortgeschéckt |
Future I
| ech | wäert fortschécken |
| du | wäerts fortschécken |
| hien;si;hatt;et | wäert fortschécken |
| mir | wäerte fortschécken |
| dir | wäert fortschécken |
| si | wäerte fortschécken |
Future II
| ech | wäert fortgeschéckt hunn |
| du | wäerts fortgeschéckt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert fortgeschéckt hunn |
| mir | wäerte fortgeschéckt hunn |
| dir | wäert fortgeschéckt hunn |
| si | wäerte fortgeschéckt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif fortschécken |
| du | géifs fortschécken |
| hien;si;hatt;et | géif fortschécken |
| mir | géife fortschécken |
| dir | géift fortschécken |
| si | géife fortschécken |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt fortgeschéckt |
| du | häss fortgeschéckt |
| hien;si;hatt;et | hätt fortgeschéckt |
| mir | hätte fortgeschéckt |
| dir | hätt fortgeschéckt |
| si | hätte fortgeschéckt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | schéck fort |
| Plural | schéckt fort |
Verbs conjugated like fortschécken
bäibauen,
bäidrécken,
bäidréien,
bäiflécken,
bäikéieren,
bäiléieren,
bäimëschen,
bäischmieren,
bäisteieren,
breettrëppelen,
festklameren,
festneelen,
fortbeweegen,
fortféieren,
fortplënneren,
fortschaffen,
fortschécken,
fortschleefen,
kenneléieren,
matbestëmmen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences