Nominal Forms
Infinitive festklameren
Past participle festgeklamert
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | klamere fest |
| du | klamers fest |
| hien;si;hatt;et | klamert fest |
| mir | klamere fest |
| dir | klamert fest |
| si | klamere fest |
Preterite
Perfect
| ech | hu festgeklamert |
| du | hues festgeklamert |
| hien;si;hatt;et | huet festgeklamert |
| mir | hu festgeklamert |
| dir | hutt festgeklamert |
| si | hu festgeklamert |
Pluperfect
| ech | hat festgeklamert |
| du | has festgeklamert |
| hien;si;hatt;et | hat festgeklamert |
| mir | hate festgeklamert |
| dir | hat festgeklamert |
| si | hate festgeklamert |
Future I
| ech | wäert festklameren |
| du | wäerts festklameren |
| hien;si;hatt;et | wäert festklameren |
| mir | wäerte festklameren |
| dir | wäert festklameren |
| si | wäerte festklameren |
Future II
| ech | wäert festgeklamert hunn |
| du | wäerts festgeklamert hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert festgeklamert hunn |
| mir | wäerte festgeklamert hunn |
| dir | wäert festgeklamert hunn |
| si | wäerte festgeklamert hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif festklameren |
| du | géifs festklameren |
| hien;si;hatt;et | géif festklameren |
| mir | géife festklameren |
| dir | géift festklameren |
| si | géife festklameren |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt festgeklamert |
| du | häss festgeklamert |
| hien;si;hatt;et | hätt festgeklamert |
| mir | hätte festgeklamert |
| dir | hätt festgeklamert |
| si | hätte festgeklamert |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | klamer fest |
| Plural | klamert fest |
Verbs conjugated like festklameren
bäibauen,
bäidrécken,
bäidréien,
bäiflécken,
bäikéieren,
bäiléieren,
bäimëschen,
bäischmieren,
bäisteieren,
breettrëppelen,
festklameren,
festneelen,
fortbeweegen,
fortféieren,
fortplënneren,
fortschaffen,
fortschécken,
fortschleefen,
kenneléieren,
matbestëmmen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences