fänken – Luxembourgish verb conjugation

Luxembourgish verb forms of fänken

Nominal Forms

Infinitive fänken
Past participle gefaangen

Cognates

-

Indicative

Present

echfänken
dufänks
hien;si;hatt;etfänkt
mirfänken
dirfänkt
sifänken

Preterite

echfoung
dufoungs
hien;si;hatt;etfoung
mirfoungen
dirfoungt
sifoungen

Perfect

echhu gefaangen
duhues gefaangen
hien;si;hatt;ethuet gefaangen
mirhu gefaangen
dirhutt gefaangen
sihu gefaangen

Pluperfect

echhat gefaangen
duhas gefaangen
hien;si;hatt;ethat gefaangen
mirhate gefaangen
dirhat gefaangen
sihate gefaangen

Future I

echwäert fänken
duwäerts fänken
hien;si;hatt;etwäert fänken
mirwäerte fänken
dirwäert fänken
siwäerte fänken

Future II

echwäert gefaangen hunn
duwäerts gefaangen hunn
hien;si;hatt;etwäert gefaangen hunn
mirwäerte gefaangen hunn
dirwäert gefaangen hunn
siwäerte gefaangen hunn

Conjunctive

Compound Conjunctive II

echgéif fänken
dugéifs fänken
hien;si;hatt;etgéif fänken
mirgéife fänken
dirgéift fänken
sigéife fänken

Conjunctive II Perfect

echhätt gefaangen
duhäss gefaangen
hien;si;hatt;ethätt gefaangen
mirhätte gefaangen
dirhätt gefaangen
sihätte gefaangen

Simple Conjunctive II

echféing
duféings
hien;si;hatt;etféing
mirféingen
dirféingt
siféingen

Imperative

Singularfänk
Pluralfänkt

Verbs conjugated like fänken

afänken, fänken, offänken, opfänken, ufänken, verfänken,

Translations

  • catch, to intercept an object in the air etc.
  • Etymology

    From Old High German fāhan, from Proto-Germanic *fanhaną. Cognate with German fangen, Dutch vangen, Icelandic fá. See: Old High German 'fāhan', Proto-Germanic '*fanhaną', German, old spelling 'fangen', Dutch 'vangen', Icelandic 'fá'.

    Sample Sentences