Nominal Forms
Infinitive etabléieren
Past participle etabléiert
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | etabléiere mech |
| du | etabléiers dech |
| hien;si;hatt;et | etabléiert sech |
| mir | etabléieren eis |
| dir | etabléiert iech |
| si | etabléiere sech |
Preterite
Perfect
| ech | hu etabléiert |
| du | hues etabléiert |
| hien;si;hatt;et | huet etabléiert |
| mir | hu etabléiert |
| dir | hutt etabléiert |
| si | hu etabléiert |
Pluperfect
| ech | hat etabléiert |
| du | has etabléiert |
| hien;si;hatt;et | hat etabléiert |
| mir | hate etabléiert |
| dir | hat etabléiert |
| si | hate etabléiert |
Future I
| ech | wäert etabléieren |
| du | wäerts etabléieren |
| hien;si;hatt;et | wäert etabléieren |
| mir | wäerte etabléieren |
| dir | wäert etabléieren |
| si | wäerte etabléieren |
Future II
| ech | wäert etabléiert hunn |
| du | wäerts etabléiert hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert etabléiert hunn |
| mir | wäerte etabléiert hunn |
| dir | wäert etabléiert hunn |
| si | wäerte etabléiert hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif etabléieren |
| du | géifs etabléieren |
| hien;si;hatt;et | géif etabléieren |
| mir | géife etabléieren |
| dir | géift etabléieren |
| si | géife etabléieren |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt etabléiert |
| du | häss etabléiert |
| hien;si;hatt;et | hätt etabléiert |
| mir | hätte etabléiert |
| dir | hätt etabléiert |
| si | hätte etabléiert |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | etabléier dech |
| Plural | etabléiert iech |
Verbs conjugated like etabléieren
alliéieren,
abrocken,
aloggen,
amëschen,
apendelen,
astufen,
ausloggen,
ausbesseren,
auskucken,
ausrouen,
auswierken,
bécken,
besseren,
bekëmmeren,
bekrichen,
beschwéieren,
besënnen,
bewonneren,
crispéieren,
debrouilléieren, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Borrowed from French établir. See: French '
établir'.
Sample Sentences