Nominal Forms
Infinitive erleeën
Past participle erluecht
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | erleeën |
| du | erlees |
| hien;si;hatt;et | erleet |
| mir | erleeën |
| dir | erleet |
| si | erleeën |
Preterite
Perfect
| ech | hu erluecht |
| du | hues erluecht |
| hien;si;hatt;et | huet erluecht |
| mir | hu erluecht |
| dir | hutt erluecht |
| si | hu erluecht |
Pluperfect
| ech | hat erluecht |
| du | has erluecht |
| hien;si;hatt;et | hat erluecht |
| mir | hate erluecht |
| dir | hat erluecht |
| si | hate erluecht |
Future I
| ech | wäert erleeën |
| du | wäerts erleeën |
| hien;si;hatt;et | wäert erleeën |
| mir | wäerte erleeën |
| dir | wäert erleeën |
| si | wäerte erleeën |
Future II
| ech | wäert erluecht hunn |
| du | wäerts erluecht hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert erluecht hunn |
| mir | wäerte erluecht hunn |
| dir | wäert erluecht hunn |
| si | wäerte erluecht hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif erleeën |
| du | géifs erleeën |
| hien;si;hatt;et | géif erleeën |
| mir | géife erleeën |
| dir | géift erleeën |
| si | géife erleeën |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt erluecht |
| du | häss erluecht |
| hien;si;hatt;et | hätt erluecht |
| mir | hätte erluecht |
| dir | hätt erluecht |
| si | hätte erluecht |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | erlee |
| Plural | erleet |
Verbs conjugated like erleeën
aleeën,
ausleeën,
beleeën,
derbäileeën,
dernieftleeën,
dohileeën,
draleeën,
drënnerleeën,
dropleeën,
duerleeën,
ëmleeën,
ënnerleeën,
eraleeën,
erausleeën,
erleeën,
ewechleeën,
hannerleeën,
hanneschtleeën,
iwwerleeën,
leeën, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences