Nominal Forms
Infinitive erawerfen
Past participle erageworf
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | werfen eran |
| du | wërfs eran |
| hien;si;hatt;et | wërft eran |
| mir | werfen eran |
| dir | werft eran |
| si | werfen eran |
Preterite
Perfect
| ech | hu erageworf |
| du | hues erageworf |
| hien;si;hatt;et | huet erageworf |
| mir | hu erageworf |
| dir | hutt erageworf |
| si | hu erageworf |
Pluperfect
| ech | hat erageworf |
| du | has erageworf |
| hien;si;hatt;et | hat erageworf |
| mir | hate erageworf |
| dir | hat erageworf |
| si | hate erageworf |
Future I
| ech | wäert erawerfen |
| du | wäerts erawerfen |
| hien;si;hatt;et | wäert erawerfen |
| mir | wäerte erawerfen |
| dir | wäert erawerfen |
| si | wäerte erawerfen |
Future II
| ech | wäert erageworf hunn |
| du | wäerts erageworf hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert erageworf hunn |
| mir | wäerte erageworf hunn |
| dir | wäert erageworf hunn |
| si | wäerte erageworf hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif erawerfen |
| du | géifs erawerfen |
| hien;si;hatt;et | géif erawerfen |
| mir | géife erawerfen |
| dir | géift erawerfen |
| si | géife erawerfen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt erageworf |
| du | häss erageworf |
| hien;si;hatt;et | hätt erageworf |
| mir | hätte erageworf |
| dir | hätt erageworf |
| si | hätte erageworf |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | werf eran |
| Plural | werft eran |
Verbs conjugated like erawerfen
awerfen,
auswerfen,
bewerfen,
drawerfen,
ëmwerfen,
ënnerwerfen,
entwerfen,
erawerfen,
erauswerfen,
ewechwerfen,
iwwerwerfen,
ofwerfen,
opwerfen,
uwerfen,
werfen,
zouwerfen,
Translations
Etymology
Sample Sentences