Nominal Forms
Infinitive erauswerfen
Past participle erausgeworf
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | werfen eraus |
| du | wërfs eraus |
| hien;si;hatt;et | wërft eraus |
| mir | werfen eraus |
| dir | werft eraus |
| si | werfen eraus |
Preterite
Perfect
| ech | hu erausgeworf |
| du | hues erausgeworf |
| hien;si;hatt;et | huet erausgeworf |
| mir | hu erausgeworf |
| dir | hutt erausgeworf |
| si | hu erausgeworf |
Pluperfect
| ech | hat erausgeworf |
| du | has erausgeworf |
| hien;si;hatt;et | hat erausgeworf |
| mir | hate erausgeworf |
| dir | hat erausgeworf |
| si | hate erausgeworf |
Future I
| ech | wäert erauswerfen |
| du | wäerts erauswerfen |
| hien;si;hatt;et | wäert erauswerfen |
| mir | wäerte erauswerfen |
| dir | wäert erauswerfen |
| si | wäerte erauswerfen |
Future II
| ech | wäert erausgeworf hunn |
| du | wäerts erausgeworf hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert erausgeworf hunn |
| mir | wäerte erausgeworf hunn |
| dir | wäert erausgeworf hunn |
| si | wäerte erausgeworf hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif erauswerfen |
| du | géifs erauswerfen |
| hien;si;hatt;et | géif erauswerfen |
| mir | géife erauswerfen |
| dir | géift erauswerfen |
| si | géife erauswerfen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt erausgeworf |
| du | häss erausgeworf |
| hien;si;hatt;et | hätt erausgeworf |
| mir | hätte erausgeworf |
| dir | hätt erausgeworf |
| si | hätte erausgeworf |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | werf eraus |
| Plural | werft eraus |
Verbs conjugated like erauswerfen
awerfen,
auswerfen,
bewerfen,
drawerfen,
ëmwerfen,
ënnerwerfen,
entwerfen,
erawerfen,
erauswerfen,
ewechwerfen,
iwwerwerfen,
ofwerfen,
opwerfen,
uwerfen,
werfen,
zouwerfen,
Translations
Etymology
Sample Sentences