Nominal Forms
Infinitive entsprangen
Past participle entsprongen
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | entsprangen |
| du | entspréngs |
| hien;si;hatt;et | entspréngt |
| mir | entsprangen |
| dir | entsprangt |
| si | entsprangen |
Preterite
Perfect
| ech | si entsprongen |
| du | bass entsprongen |
| hien;si;hatt;et | ass entsprongen |
| mir | si entsprongen |
| dir | sidd entsprongen |
| si | si entsprongen |
Pluperfect
| ech | war entsprongen |
| du | waars entsprongen |
| hien;si;hatt;et | war entsprongen |
| mir | ware entsprongen |
| dir | waart entsprongen |
| si | ware entsprongen |
Future I
| ech | wäert entsprangen |
| du | wäerts entsprangen |
| hien;si;hatt;et | wäert entsprangen |
| mir | wäerte entsprangen |
| dir | wäert entsprangen |
| si | wäerte entsprangen |
Future II
| ech | wäert entsprongen sinn |
| du | wäerts entsprongen sinn |
| hien;si;hatt;et | wäert entsprongen sinn |
| mir | wäerte entsprongen sinn |
| dir | wäert entsprongen sinn |
| si | wäerte entsprongen sinn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif entsprangen |
| du | géifs entsprangen |
| hien;si;hatt;et | géif entsprangen |
| mir | géife entsprangen |
| dir | géift entsprangen |
| si | géife entsprangen |
Conjunctive II Perfect
| ech | wier entsprongen |
| du | wiers entsprongen |
| hien;si;hatt;et | wier entsprongen |
| mir | wiere entsprongen |
| dir | wiert entsprongen |
| si | wiere entsprongen |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | entspréng |
| Plural | entspréngt |
Verbs conjugated like entsprangen
asprangen,
drasprangen,
ëmsprangen,
entsprangen,
eraussprangen,
erofsprangen,
iwwersprangen,
ofsprangen,
opsprangen,
sprangen,
usprangen,
versprangen,
zersprangen,
Translations
Etymology
Sample Sentences