Nominal Forms
Infinitive eekelen
Past participle gëeekelt
Indicative
Present
| ech | eekele mech |
| du | eekels dech |
| hien;si;hatt;et | eekelt sech |
| mir | eekelen eis |
| dir | eekelt iech |
| si | eekele sech |
Preterite
Perfect
| ech | hu gëeekelt |
| du | hues gëeekelt |
| hien;si;hatt;et | huet gëeekelt |
| mir | hu gëeekelt |
| dir | hutt gëeekelt |
| si | hu gëeekelt |
Pluperfect
| ech | hat gëeekelt |
| du | has gëeekelt |
| hien;si;hatt;et | hat gëeekelt |
| mir | hate gëeekelt |
| dir | hat gëeekelt |
| si | hate gëeekelt |
Future I
| ech | wäert eekelen |
| du | wäerts eekelen |
| hien;si;hatt;et | wäert eekelen |
| mir | wäerte eekelen |
| dir | wäert eekelen |
| si | wäerte eekelen |
Future II
| ech | wäert gëeekelt hunn |
| du | wäerts gëeekelt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gëeekelt hunn |
| mir | wäerte gëeekelt hunn |
| dir | wäert gëeekelt hunn |
| si | wäerte gëeekelt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif eekelen |
| du | géifs eekelen |
| hien;si;hatt;et | géif eekelen |
| mir | géife eekelen |
| dir | géift eekelen |
| si | géife eekelen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gëeekelt |
| du | häss gëeekelt |
| hien;si;hatt;et | hätt gëeekelt |
| mir | hätte gëeekelt |
| dir | hätt gëeekelt |
| si | hätte gëeekelt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | eekel dech |
| Plural | eekelt iech |
Verbs conjugated like eekelen
alliéieren,
abrocken,
aloggen,
amëschen,
apendelen,
astufen,
ausloggen,
ausbesseren,
auskucken,
ausrouen,
auswierken,
bécken,
besseren,
bekëmmeren,
bekrichen,
beschwéieren,
besënnen,
bewonneren,
crispéieren,
debrouilléieren, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
From German ekeln, from Middle Low German ēchelen, from Proto-Germanic *aglijaną. Cognate with English ail. See: German, old spelling '
ekeln', Proto-Germanic '
*aglijaną', English '
ail'.
Sample Sentences